शनिबार विशेष

पुरुषोत्तम सुवेदीका दुई कविता

पुरुषोत्तम सुवेदी शनिबार, मंसिर २५, २०७८ ०८:५५

१. प्रतिगमन : एक यक्ष प्रश्न

ऊ एकदम बिस्तारै बोल्छ
हल्लाउँछ धार्नीको टाउको
तोलाको जिब्रो फट्कार्नुभन्दा
विरोधीका प्रतिरोधी कुरा सुनेपछि
र ब्वाँसोको जस्तो अँध्यारो अनुहार
झन् कुटिल बनाउँछ

तैनाथ छन् उसको ‘दरबार’का
कोठा, चोटा र बैठकहरूमा
तलबी जासुसहरू
बिन्तिपत्रजस्तो अनुहार
र प्रणिपत मुद्रामा
भट्याइरहेछन् चारणहरू
स्तुति कविताका अनेक छन्दहरू
र दलालहरूको नजर
उसको घोप्टे हेराइमा
राष्ट्रको भाग्यको राशिफलको
व्याख्या विश्लेषणमा परेको छ

अपहरण, हत्या र ठगीलाई धर्म मान्ने
युद्ध सरदारहरू
मर्माहत छन्
उसको सत्ता पतनबाट
र बसेका छन् अमिलो मुख पारेर

विश्वस्त छन् उनीहरू
उसको शासनको
पुनरागमन हुने कुरामा
र बाँडिनेछ फेरि दही–चिउरा
उसको जन्मदिनमा
न्युरोड फेस्टिबलमा
पाइने छ जागिर दाम राखेर
पाँडे पजनीमा
र, थाप्न पाउने छन् आसचपु
प्रत्येक मर्सीनरीले,

भरीभराउ हुनेछन् जेल
आवाद हुनेछन् भट्टीपसल
खुल्नेछन् अनेक सट्टाबजार
र सट्टाबाजको अट्टहास
गुन्जनेछ ‘किङ्स वे’तिर
नाच्ने छन् विभोर भएर
रक्स–बारमा
र बज्नेछ फुल साउन्डमा
अर्केस्ट्रा हेभी मेटल

के जीवित छ अझै पनि
प्रतिगमनको कालो घोडा?

२. भोक
भोकै छन् नानीबाबुहरू

र उनका आमाबा
जाडो र भोकको उपचार खोज्दै
पुगेका छन् लाचार
अभाव र असफलताको
परिभाषित र परम्परागत
श्रम शिविरको शरणागत्

पाएको छैन अझै पनि
उनका पसिनाले
पारिश्रमिक श्रमको
न त उत्तर पाएका छन्
कसले खोस्यो तातो भात
नानीबाबुको मुख
र उनीहरूको भान्साबाट?

भर्खरै बुझ्दैछन् उनीहरू
भोकको स्रोत र त्यसको निरन्तरता
कहिल्यै भोक थाहा नभएको
तर, शासन र सत्ता कब्जा गरेको
सामन्तको हवेलीमा छ!!