कविता : हराएको देशको चिना

सुदर्शन

Nepal Live

प्लेनको सिटमा छुट्यो कि
बन्दाबन्दै भत्किएको पुलमुनि पुरियो
लुकाइयो कि स्विस बैंकको लकरमा
कि असारे झरीमा बाटोसँगै बग्यो
हराएको देशको चिना खोज्नुछ

कमसल पोलिमरमा छापिएको थिएन
कुनै गैरसरकारी संस्थाको डायरीमा
लेखिएको थिएन 
लेखिएको थिएन आयातित मसीले
पाँचतारे होटेलको सभाकक्षमा 
लेखिएको थिएन

लालीगुराँसको मसीले, खटियामा बसेर
नेपाली कागजमा लेखिएको मेरो देशको चिना
हेलिकोप्टरको ढोकाबाट खस्यो कि
बेमौसमी बाढीमा बग्यो
लग्यो कि चटपटे बेच्नेले
कि परदेशीको सुटकेसमा पर्यो
हराएको देशको चिना खोज्नुछ

हिजो के थियौँ? सम्झेलान् बा–आमाहरुले
चिना खोज्नुछ
भोलि के बन्नेछौँ? सोध्लान् सन्तानहरुले
चिना खोज्नुछ
आज के छौं? थाहा छैन आफैंलाई
चिना खोज्नुछ

उज्यालो निलेका पुजारीहरू
लेख्दैछन् रे अँध्यारोमै चिनाको नयाँ खाका
अब जिब्रो काटिनुअघि 
अन्तिम पटक बोल्नुछ
कतै भेटिन्छ कि पुजारीकै खल्तीमा
हराएको देशको चिना खोज्नुछ।

प्राप्त प्रतिकृयाहरू

पढ्नै पर्ने