काठमाडौं– फेसबुक, टिकटक हुँदै सामाजिक सञ्जालमा अहिले एउटा विषय चर्चामा छ– नेपालकी अनु परियार र पाकिस्तानी नागरिक अब्दुल्लाहको प्रेम अनि धोकाको कथा। यूएईमा बसोबास गर्ने एक पाकिस्तानी युवकले दुई जना नेपाली युवतीसँग प्रेम गरेको प्रसंग पनि सँगै चर्चामा छ। उनीहरूको इन्गेजमेन्टसँगै सम्बन्ध टुटेको हल्लासमेत बाहिर आइरहेको छ।
यी घटनाले प्रेमको कुनै सीमा हुँदैन भन्ने कथनलाई पुष्टि गरेजस्तो देखिन्छ। तर धोकाको पनि भूगोल, भाषा, धर्म र राष्ट्रियताका सीमा हुँदैनन् भन्ने चर्चा पनि सुरु भएको छ।
सामाजिक सञ्जालको विस्तारसँगै अहिले अर्को देशका नागरिकसँग चिनजान, प्रेम र विवाह गर्ने क्रम पनि बढ्दो छ। तर प्रेमको आकर्षणसँगै विश्वास, पहिचान, पारिवारिक पृष्ठभूमि र व्यक्तिगत सुरक्षाका प्रश्न पनि उत्तिकै महत्त्वपूर्ण हुन्छन् भन्ने कुरा फ्रान्सकी सिल्भी यास्मिनाको जीवनकथाले देखाउँछ।
नेपालकी अनु परियारको पछिल्लो प्रेम सम्बन्धले यास्मिनाको कथा फेरि एकपटक चर्चामा ल्याएको छ। आउनुहोस्, जानौँ यास्मिनाको सुन्दर प्रेमजीवनदेखि नारकीय अवस्थासम्म र उनको उद्धारको कथा।

अस्ट्रेलियामा भेट, पाकिस्तानमा विवाहपछिको जीवन
५४ वर्षीया फ्रान्सेली नागरिक सिल्भी यास्मिनाको प्रेम सम्बन्धको सुरुवात एक पाकिस्तानी नागरिकसँग अस्ट्रेलियाबाट भएको थियो। सन् २००३ मा अस्ट्रेलियामा उनको भेट पाकिस्तानी नागरिकसँग भयो। त्यतिबेला उनी भर्खर ३० वर्षकी थिइन्। उनीहरूबीच प्रेम सम्बन्ध विकास भयो र विवाह गर्ने निष्कर्षमा पुगे।
द गार्जियनका अनुसार विवाहपछि उनीहरू अस्ट्रेलियामै बसोबास गर्न थाले। त्यस क्रममा उनीहरूका दुई सन्तान जन्मिए। विस्तारै पतिले उनलाई पाकिस्तानबारे बताउन थाले। केही वर्षपछि उनीहरू पाकिस्तान जाने निर्णयमा पुगे। यास्मिना पनि सन्तानसहित पतिसँगै पाकिस्तान पुगिन्।
सन् २०१४ मा उनीहरू पाकिस्तानको खैबर पख्तुनख्वा प्रान्तस्थित बारा क्षेत्रमा बस्न थाले। तर पाकिस्तान पुगेपछि उनको जीवनले अप्रत्याशित मोड लियो।
प्रहरीलाई दिएको यास्मिनाको बयानलाई आधार बनाउँदै बीबीसी उर्दूले लेखेको छ, स्वतन्त्र र खुला रूपमा रमाउने यास्मिनामाथि पतिले एकाएक हिंसा गर्न थाले र उनलाई घरमै बन्धक बनाउन थाले।
यास्मिनाका अनुसार पाकिस्तान पुगेपछि पतिले उनको स्वतन्त्रतामाथि नियन्त्रण मात्र गरेनन्, उनलाई सन्तान उत्पादन गर्ने वस्तुका रूपमा व्यवहार गर्न थाले। उनको आवतजावतमा समेत नियन्त्रण गरियो। बाहिरी संसारसँगको सम्पर्क पूर्ण रूपमा विच्छेद भयो।
पतिको व्यवहार फेरियो। उनलाई घरबाहिर जान रोक लगाउने र शारीरिक तथा मानसिक यातना दिने क्रम सुरु भयो। उनले पाँच सन्तानलाई जन्म दिइन्। त्यसपछि उनी सधैँ घरभित्रै सीमित हुन थालिन्। उनका सन्तानलाई विद्यालय जानबाट समेत रोक लगाइयो।

वर्षौंसम्म उनी र उनका सन्तान घरभित्रै सीमित रहे। उनका दुई ठूला सन्तानको पढाइ प्रभावित भयो भने पाकिस्तानमै जन्मिएका तीन सन्तान विद्यालयसमेत जान पाएनन्।
विस्तारै उनले छोराहरूसँग मिलेर विद्रोह गर्ने योजना बनाउन र त्यसका लागि हिम्मत जुटाउन थालिन्। नारकीय अवस्थाबाट बाहिर निस्कने प्रयास उनले सन्तानकै साथमा सुरु गरिन्। आफूले भोग्नुपरेको पतिको अत्याचारले सबै सीमा पार गरेपछि उनले यस्तो कदम चालेकी थिइन्।
एक दिन उनका छोरामध्ये एक जना घरबाट बाहिर निस्केर प्रहरी कार्यालय पुग्न सफल भए। त्यसपछि प्रहरीले घरमा छापा मारेर यास्मिना र उनका पाँच सन्तानको उद्धार गर्यो।
द गार्जियनका अनुसार २४ जुन २०२६ मा प्रहरीले उनका पतिलाई पक्राउ गरी अनुसन्धान अघि बढाएको थियो। उद्धारपछि यास्मिनाले फ्रान्स फर्कने इच्छा व्यक्त गरेकी थिइन्।
टिकटकको चिनजानदेखि पाकिस्तानी युवकसँग इन्गेजमेन्टसम्म
फ्रान्सेली महिला यास्मिनाको घटनाले अन्तरदेशीय प्रेम र विवाहमा महिलाको सुरक्षा कति महत्त्वपूर्ण हुन्छ भन्ने प्रश्न उठाइरहेका बेला नेपालमा पनि पाकिस्तानी नागरिकसँगको प्रेम सम्बन्धका कारण अनु परियार चर्चामा छिन्। सामाजिक सञ्जाल टिकटकमार्फत पाकिस्तानी युवक अब्दुल्लाहसँग अनुको चिनजान भएको विवरण सार्वजनिक भएको छ। टिकटकमा भएको कुराकानी र सम्पर्क विस्तारै प्रेम सम्बन्धमा परिणत भएको बताइएको छ।
अब्दुल्लाह नेपाल आएपछि उनीहरूबीच इन्गेजमेन्ट भएको समाचार सार्वजनिक भयो। सामाजिक सञ्जालमा उनीहरूको सम्बन्ध र इन्गेजमेन्टका तस्बिर तथा भिडियोले चर्चा पाए।
तर इन्गेजमेन्ट भएको केही समयमै उनीहरूको सम्बन्धमा विवाद देखियो। दुबईमा बस्ने माया तामाङ नामकी नेपाली युवतीले अब्दुल्लाहसँग आफ्नो लामो समयदेखि सम्बन्ध रहेको दाबी सार्वजनिक गरिन्।
त्यसपछि अनु र माया टिकटक लाइभमा जोडिएका थिए। उक्त क्रममा अनुले आफूलाई धोका भएको भन्दै अब्दुल्लाहसँगको सम्बन्ध अन्त्य गर्ने बताएको समाचार सार्वजनिक भयो।
नोभेम्बर १४ मा प्रकाशित अर्को विवरणमा अनुले हातमा खोपेको अब्दुल्लाहको नामको ट्याटु नमेटाउने प्रतिक्रिया दिएको पनि उल्लेख छ। यससँगै उनीहरू मिलेर बस्ने र विगत जसको पनि हुने भन्दै सम्बन्धलाई निरन्तरता दिने दाबीसमेत सार्वजनिक भएका छन्।
दुई फरक घटना, तर महत्त्वपूर्ण प्रश्न एउटै
सिल्भी यास्मिना र अनु परियारका घटनालाई एउटै प्रकृतिको भन्न मिल्दैन।
यास्मिनाको घटना विवाहपछि लामो समयसम्म घरेलु हिंसा र स्वतन्त्रताबाट वञ्चित भएको गम्भीर आरोपसँग सम्बन्धित छ। अनुको घटना भने प्रेम सम्बन्ध र इन्गेजमेन्टपछि सार्वजनिक भएको विश्वास तथा सम्बन्धको विवाद हो।
तर दुवै घटनाले एउटा महत्त्वपूर्ण विषयमा ध्यानाकर्षण गराउँछन्– अन्तरदेशीय प्रेम सम्बन्धमा प्रवेश गर्दा एकअर्काको वास्तविक पहिचान, पारिवारिक अवस्था, वैवाहिक पृष्ठभूमि र व्यक्तिगत व्यवहारबारे पर्याप्त जानकारी हुनु आवश्यक छ।
विशेषगरी सामाजिक सञ्जालबाट सुरु हुने सम्बन्धमा आकर्षण र भावनात्मक निकटताकै आधारमा जीवनका महत्त्वपूर्ण निर्णय लिनु जोखिमपूर्ण हुन सक्छ।

कुनै व्यक्ति पाकिस्तानी, नेपाली, फ्रान्सेली वा अन्य कुनै देशको नागरिक हुनु आफैँमा उसको चरित्रको मापदण्ड होइन। कुनै एउटा व्यक्तिको व्यवहारका आधारमा पूरै देश वा समुदायलाई दोष दिनु पनि उचित हुँदैन।
तर अन्तरदेशीय विवाहमा कानुनी पहिचान, वैवाहिक अवस्था, बसोबासको अधिकार, आर्थिक अवस्था, पारिवारिक पृष्ठभूमि र महिलाको स्वतन्त्रताजस्ता विषयलाई बेवास्ता गर्न मिल्दैन।
प्रेम सम्बन्धमा दुवै पक्षको सहमति, समानता, सम्मान र व्यक्तिगत स्वतन्त्रता अनिवार्य हुन्छ। विवाहपछि पनि आफ्नो परिवारसँग सम्पर्क गर्ने, शिक्षा हासिल गर्ने, काम गर्ने र आवश्यक पर्दा सहयोग माग्ने अधिकार महिलासँग सुरक्षित रहनुपर्छ।
सिल्भी यास्मिनाले १२ वर्षपछि प्रहरीको सहयोगमा स्वतन्त्रताको बाटो खोज्नुपर्यो। अनु परियारको सम्बन्ध भने इन्गेजमेन्टपछि नै विवादमा परेको छ।
यी दुई घटनाको निष्कर्ष एउटै होइन। तर एउटा साझा सन्देश अवश्य छ– प्रेम जीवनको सुन्दर सम्बन्ध हुन सक्छ, तर प्रेमका नाममा आफ्नो स्वतन्त्रता, पहिचान र सुरक्षालाई जोखिममा पार्नु हुँदैन।
यो सामग्री बीबीसी उर्दू, द गार्जियन र अन्य सञ्चारमाध्यमको सहयोगमा तयार पारिएको हो। (Pakistan police rescue French woman and children allegedly held captive by husband for 12 years | Pakistan | The Guardian,
French woman allegedly held captive by husband for 12 years rescued in Pakistan)
नेपाललाइभमा प्रकाशित सामग्रीबारे कुनै गुनासो,
सूचना तथा सुझाव भए हामीलाई nepallivenews@gmail.com मा
पठाउनु होला।