काठमाडौं– नेपाली चलचित्र ‘झिङ्गेदाउ २’ प्रदर्शनको तयारीमा छ। पहिलो श्रृंखलाले दर्शकको राम्रो साथ पाएपछि दोस्रो भागलाई लिएर कलाकार र वििनर्माण टिम उत्साहित छ।
अभिनेत्री आँचल शर्मा पनर ‘झिङ्गेदाउ २’ पहिलो भागभन्दा मनोरञ्जन, रमाइलो र सन्देशका हिसाबले अझ समृद्ध रहेको दाबी गर्छिन्।
आँचलका अनुसार पहिलो भाग दर्शकले मन पराइसकेकाले दोस्रो भागमा टिममाथि स्वाभाविक रूपमा दबाब रहेको बताउँछिन्।
‘झिङ्गेदाउ’ ले बनाएको अपेक्षा पूरा गर्न सकिन्छ कि सकिँदैन भन्ने चिन्ता रहेपनि आफूहरू सफल हुने महसुस भइरहेको उनको भनाइ छ।
‘वान’को कम्पेरिजनमा सबै कुरा एडेड छ जस्तो लाग्छ। इन्टरटेनमेन्ट पनि डबल छ, रमाइलो पनि डबल छ र सन्देश पनि डबल छ जस्तो लाग्छ,’ नेपाल न्यूज बैंकको विशेष कुराकानीमा आँचल भन्छिन्।
उनका लागि ‘झिङ्गेदाउ’ केवल एउटा चलचित्र नभएर अभिनय यात्राकै महत्वपूर्ण मोड हो। चलचित्रमा काम गर्नुअघि निर्देशक ज्ञानेन्द्र देउजाको फिल्मी पृष्ठभूमिबारे आफू धेरै परिचित नभए पनि स्क्रिप्ट सुनेपछि र निर्देशकको कामप्रतिको लगाव देखेपछि चलचित्रमा जोडिएको उनी बताउँछिन्।
विशेष कुरा त के भने, ‘झिङ्गेदाउ’ अघि आफूले निर्वाह गरेका भूमिकाभन्दा चलचित्रको पात्र बिल्कुलै फरक भएकाले सुरुमा आफूलाई नै किन छनोट गरियो भन्ने लागेको थियो।
‘मैले ‘यसमा मलाई किन रोज्नुभएको ? यो त केही सेन्स नै गरेन’ जस्तो भएको थियो। गर्दिनँलाई गर्देको चलचित्र हो खासमा,’ उनी सम्झिन्छिन्।
तर निर्देशक देउजाको कामप्रतिको समर्पण र उनको पुराना चलचित्रबारे खोजेपछि भने आफूले केही सिक्ने उद्देश्यले काम गरेको आँचल बताउँछिन्। अपेक्षा नगरेको चलचित्र नै आफ्नो जीवनभर सम्झनलायक काममध्ये एक बनेको उनको अनुभव छ।
छ वर्षपछि बदलिएको अनुभूति
पहिलो र दोस्रो भागबीच करिब छ वर्षको अन्तर छ। यही अन्तरले चलचित्रका पात्र मात्र नभई कलाकारको व्यक्तिगत परिपक्वतामा समेत प्रभाव पारेको आँचलको अनुभव छ।
‘सिक्स इयर्सपछि ‘टु’ आइरहँदाखेरी डेफिनेट्ली एउटा पात्रमा पनि परिमार्जन हुँदै आयो जस्तो लाग्छ। म, आँचल शर्मा पनि ठूलो हुँदै आएँ जस्तो लाग्छ, अझै सिकेँ जस्तो लाग्छ,’ उनी भन्छिन्।
समयसँगै आफूमा आएको परिपक्वताले पात्रलाई पहिलेभन्दा विभिन्न कोणबाट बुझ्न र न्याय गर्न सहज भएको उनको बुझाइ छ।
‘झिङ्गेदाउ २’ मा आँचल र केकी अधिकारीबीचका झगडाका दृश्यले पनि दर्शकको ध्यान तान्ने अपेक्षा गरिएको छ। पर्दामा देखिने घमासान दृश्यको पछाडि भने दुई अभिनेत्रीबीचको राम्रो सम्बन्धले महत्वपूर्ण भूमिका खेलेको आँचल बताउँछिन्।
‘दिदी म तपाईंलाई भुताल्छु, तपाईं मैंले भुतालेको जस्तो गर्नु भनेर भनेपछि हाम्रो ट्युनिङ मिल्थ्यो,’ उनी भन्छिन्।
केकीसँगको मित्रता र आपसी समझदारीका कारण कठिन दृश्यहरू पनि सहज भएको उनको भनाइ छ। एकअर्कासँग सल्लाह गरेर दृश्य तयार गर्ने भएकाले अभिनयमा स्वाभाविकता ल्याउन मद्दत पुगेको उनले बताइन्।
तर पर्दामा देखिने झगडा त्यति सहज भने थिएन। रुख चढेर अभिनय गर्नुपर्ने दृश्यले उनलाई निकै डराएको थियो। त्यति अग्लो रुखमा कहिल्यै नचढेको र त्यसमाथि हिँड्दै अभिनय गर्नुपर्ने भएकाले दुर्घटनाको डरसमेत लागेको उनी सम्झिन्छिन्।
‘म अत्तालिहालेँ भने केकी दिदीले समातिहाल्नुहुन्थ्यो र केकी दिदी अत्तिँदा मैले समातिहाल्थेँ,’ उनी भन्छिन्।
त्यस्तै, चलचित्रमा हुने कुटपिटका दृश्यले शारीरिक पीडा पनि दिएको उनले खुलाइन्। कपाल दुख्ने, लड्दा नीलडाम बस्ने ा आए पनि चलचित्र राम्रो चलेपछि ती सबै सम्झना रमाइलो लाग्ने उनको विश्वास छ।
छुच्चोपना निकाल्न अभिनयले साथ दियो
आँचलको वास्तविक जीवनको स्वभाव र चलचित्रको पात्रबीच पनि केही भिन्नता छ। आफू स्पष्ट रूपमा कुरा राख्ने भए पनि पर्दामा देखाइने किसिमको लुछाचुँडी र झगडा भने वास्तविक जीवनमा नगरेको उनी बताउँछिन्।
तर पात्रभित्रको छुच्चोपना र आक्रामकता आफूभित्र केही हदसम्म रहेको उनको स्वीकारोक्ति छ। त्यसलाई बाहिर ल्याउन स्क्रिप्ट, सहकलाकार र विशेषगरी केकीको अभिनयले सहयोग गरेको उनले बताइन्।
उनका अनुसार सहकलाकारले दिएको प्रतिक्रिया र ऊर्जा नै अभिनयलाई जीवन्त बनाउने महत्वपूर्ण आधार हो।
चलचित्रमा देखाइने पारिवारिक झगडा र बुहारी–सासूबीचको सम्बन्ध अहिलेको समाजमा कति सान्दर्भिक छ भन्ने प्रश्नमा आँचलको धारणा फरक छ।
उनको बुझाइमा झगडाको शैली समयसँगै बदलिएको हुन सक्छ, तर पारिवारिक मनमुटाव र सम्बन्धमा आउने उतारचढाव अझै समाजका विभिन्न तहमा विद्यमान छन्।
नेपाल काठमाडौं मात्र नभएको र विभिन्न भूगोल तथा समुदायमा फरक–फरक सामाजिक यथार्थ रहेको भन्दै उनी चलचित्रले धेरै दर्शकलाई आफ्नै परिवेशसँग जोड्न सक्ने बताउँछिन्।
उनका अनुसार चलचित्रको उद्देश्य केवल मनोरञ्जन दिनु होइन, दर्शकलाई आत्ममूल्याङ्कन गर्ने अवसर दिनु पनि हो।
‘हामीले चाहिँ यी बुहारीहरू जस्तो गर्नुहुँदैन है, यी पात्रहरूले जस्तो झगडा गर्नुहुँदैन। समाज हामीले त यसरी लानुपर्छ, हाम्रो घरगृहस्थी यसरी लानुपर्छ भन्ने सिक्ने मौका पनि हो जस्तो लाग्छ,’ उनी भन्छिन्।
आँचल बुहारीलाई दबिएर बस्नुपर्ने परम्परागत धारणाको पक्षमा छैनन्। उनका लागि बुहारी हुनु भनेको निश्चित सामाजिक भूमिकामा सीमित हुनु होइन, मानवताको हिसाबले आफ्नो जिम्मेवारी पूरा गर्नु हो।
पहिलो भागमा काम गरेका कलाकारबीच बनेको पारिवारिक सम्बन्ध दोस्रो भागमा पनि निरन्तर रहेको आँचल बताउँछिन्। पहिलो भागमा आफू, केकी, कुशल र महेशजीबीच परिवारकै सदस्यजस्तो सम्बन्ध बनेको उनको अनुभव थियो।
दोस्रो भागमा नयाँ कलाकार थपिँदा सुरुमा पहिलो भागकै जस्तो सम्बन्ध बन्ने हो कि होइन भन्ने अन्योल भए पनि अन्ततः त्यही पारिवारिक माहोलमा चलचित्र पूरा भएको उनको भनाइ छ।
झकझकाउने अपेक्षा
आँचलका लागि ‘झिङ्गेदाउ २’ मनोरञ्जनसँगै सामाजिक सन्देश बोकेको चलचित्र हो। परिवार, सम्बन्ध, बुहारीको भूमिका, आमा–छोराबीचको सम्बन्ध र बदलिँदो सामाजिक परिवेशलाई चलचित्रले उठाएको उनको बुझाइ छ।
विशेषगरी आमाप्रति सन्तानले राख्ने द्वेष र त्यसले निम्त्याउने पीडाले दर्शकलाई भावनात्मक रूपमा झकझकाउने उनको अपेक्षा छ।
अब उनको प्रतीक्षा भने दर्शकसँगको भेटको हो। चलचित्र असोज २ गते प्रदर्शनमा आउने भएकाले दर्शकलाई हलसम्म पुगेर चलचित्र हेर्न उनी आग्रह गर्छिन्।
‘भरपुर इन्टरटेनमेन्ट छ। हलमा आएर त्यो तीन घण्टा बाँधेर राख्छ फिल्मले भन्न चाहन्छु,’ आँचलले भनिन्।
पहिलो भागलाई दिएको माया दोस्रो भागले पनि पाउने अपेक्षा गर्दै उनी दर्शकलाई धन्यवाद दिन्छिन्। उनका लागि ‘झिङ्गेदाउ २’ एउटा चलचित्र मात्र नभएर छ वर्षपछि फेरि भेटिएको पात्र, पुरानो टिम र नयाँ अनुभवको संगम पनि हो। जसमा अभिनयसँगै मित्रता, संघर्ष, पारिवारिक सम्बन्ध र नेपाली समाजको एउटा परिचित कथा जोडिएको छ।
नेपाललाइभमा प्रकाशित सामग्रीबारे कुनै गुनासो,
सूचना तथा सुझाव भए हामीलाई nepallivenews@gmail.com मा
पठाउनु होला।