साहित्य डबली

बाढी र राहत [कविता]

डा. अरुण सेढाईं शनिबार, साउन १०, २०७७ १३:००

सरकार राजधानीमै बसेर हेर्दैछ
केही दिनमा हेलिकोप्टरबाट पनि हेर्नेछ।
फर्केर सिंहदरवार पुगेपछि
बाढीमा बगेकाहरू र पहिरोमा पुरिएकाहरू देखेर
उसको चित्त बेस्सरी दुख्नेछ, मन भत्भती पोल्नेछ
मिडियाकर्मी अगाडि परे भने त झन्
'गोहीको आँशु' धरधरी झर्नेछ।
अनि 'बाँचेछौँ भने राहत बाँढ्नेछौँ' को शैलीमा
वक्तव्य पनि निकालेर भन्नेछ
'सरकार त जोडतोडका साथ काम गरिरहेको छ,
हे! जोखिममा रहेकाहरु हो! आफ्नो ज्यान आफैँ जोगाउनू,
पहिरो र बाढीबाट बच्नू।'

सक्ने रमितेहरू पुलभरि जम्मा भएका छन्
नसक्ने तमासेहरू मोबाइलमा औँला खियाइरहेका छन्
पानीले ढाकेको जमिन, बाढीले बगाएका मुढा, घर र मान्छे
अनि पहिरोले पुरेका गाडी र खेत
हेरेर आनन्द लिइरहेका छन्।

मानौं उनीहरू कुनै 'हरर फिल्म'को
‘क्लाइमेक्स’ दृष्यमा रमाइरहेका छन्
बेलाबेलामा मनमा करुणा पनि जाग्दो हो बरा!
‘ज्या!’ र ‘च्व च्व’ पनि मुखबाट निकालिरहेका छन्।
केही दिनमा राहतको पोको बनाउनेछन्
बचेखुचेका घरहरूमा पुग्नेछन्
बाढीले ज्यूँदो छोडेका आत्माहरुमा लागेको
खाटो बस्न आँटेको घाउ बल्झाउनेछन्
'हजुरलाई कस्तो आपत् परो हगि!' भन्नेछन्।

सरकारको विरोधमा दुई-चार लाइन विष वमन पनि गर्नेछन्
राहतको नाममा केही पोका
सामान बाँढ्न दर्जनौँ हात लम्काइनेछन्।
वरिपरि भीड लागेका मोबाइलका ‘फ्ल्यास’हरू
झिलिक् झिलिक् हुनेछन्
र ‘यूट्युब’का च्यानलहरुमा ‘ढ्यान्ट्यरान’को शैलीमा
‘भाइरल’ समाचार पस्किनेछन्।